İç Yakan Sözler

Sevmesini bilmeyen insanlara sonumuzu düşünmeden solumuzu verdik.

Yarla bir olamayınca, yerle bir olurmuş insan.

Üzülme! En azından herkesle hayal kurmaman gerektiğini öğrendin.

Sana bakamıyorum sana söyleyemiyorum sana dayanamıyorum seni seviyorum ama diyemiyorum çünkü utanıyorum!

Sensizken hiç böyle olmamıştım. Ya sana alıştım ya sevgine. Yeter ki alıştırma beni sensizliğe.

Herkesin yalnızlığı kendine benzer. Benim ki biraz gürültülü biraz kalabalık ve çokça dağınık işte. Çok fazla kitap ve çok fazla boş bardak var.

Sol siz de bir müziğe ait sembolken, bizde yangın yeri.

Hiç mutlu bir yaşantım olmadı bu dünyada ölümü bekledim sensizliğin kucağında.

Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın. Çünkü bir yerlerde sadece sizin bir gülüşünüz için, yaşayan birileri mutlaka vardır.

Ağlamak ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Güzel günler gelecektir belki de yaşayacak hevesim kaldı mı? O sorgulanır!

Son söz söylenmedi bu aşkta! Öldürmediysen beni içinde henüz ki yapmamışsındır bilirim, gömerken beni son kez içinden Seni Seviyorum de. İnançsız gitmesin aşkımız. Gitmesin, gitme sen, gitme aşkım.

Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi, seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, belki seversin diye.

El ayak buz kesmiş, yürek cehennem. Ahmed Arif

En büyüğün yanında zerre kaldım derim inanmazlar sen büyüksün bende bense senin zerren olayım bir kere.

Hayat; bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri kalbini kıra kıra öğretir.

Kalanı hak ettiği gibi ağırladıysa bu yürek, gideni de layık olduğu gibi uğurlamasını bilir elbet!

Eğer bir gün sevmek istersen önce kendini sev, daha sonrada istersen beni, ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin, çünkü ben seni öyle sevdim.

Bir gün karşılaşırsak, inşallah düşman gibi değil de pişman gibi bakarsınız.

Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı’yı mı diye. Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin.

Her yüreğin bir yakanı, hayallerini yıkanı vardır.

O gittikten sonra tek kalırım sanıyordum, meğer yarım kalmışım.

Nasıl unuttuysan çocukluğunu ve kırılan oyuncaklarını, kırılan kalbini de öyle unutacaksın!

Şimdi gelip sana döndüm desende kusura bakma ama sehpa da unutul muş bir çay gibiyim artık soğudum!

Yaşamak gecenin tüm karan lığına rağmen buğulu bir cama güneşi çizebilmektir. Yaşamak direnmektir!

Yalvarmak yerine, kaybetmeyi tercih ederim!

Sustuğum kadar sevdalı, konuştuğum kadar yaralıyım aslında.

Ve bazen o kadar çok ağlarsın ki boğazına oturan yumruk yüzünden hiç mi sevmedin bile diyemezsin!

Bir insanın yüreğinde ne kadar varsan umurunda da o kadar olursun.

Eğer bir gün aşkın ölürse onu doğduğu yere göm kalbine.

Yarım kalan bir hikâyeyiz seninle. Ne sen son cümlelerini söyledin, nede ben son noktayı koyabildim.

Kaybetme cesareti olmayanın, gerçeği söyleme kapasitesi yoktur!

Senin için üzülüyorum. Benim için zamanında çok sevdi diyecekler belki evet. Ama sen kocaman bir yanılgıdan ileriye geçemeyeceksin.

Ben senin yüzüne değil ben senin o güzel saf kalbine âşık oldum benimle çıkar mısın?

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Ne sözleriyle seni etkileyene, ne de gözü hitap edene aldan. Sen, sen ol, yüreğini titretene bağlan.

Bana zaman ayırmayan herkesten gitmek farz olur bana. Kalmaların ezik duruşu benlik değil. Gitmelerin o asil duruşunu hiç kimseye bırakmam.

İçinde ayrılık geçen şiirler yazma bana kilitle cümleleri eski sandığa.

Üzülme! Atmayan kalp kırılmaz.

Hiçbir zaman yanında olmayacak birinin, hep aklında olması çok saçma!

İnsan sahip olduğundan vazgeçebilirmiş, vazgeçemediği ise ait olduklarıymış.

Sen en büyük sevgiyi hak edecek kadar mükemmel, herkesin sevmeyi hak etmeyeceği kadar özelsin.

Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde, ne de aşkımı körükleyen bir rüzgâr, ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, ne de kaybetmeye dayanacak kalbim var.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Ya durgun olmalı deniz; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar saplanamayacaksa hançer kınında durmalı, seven ölene dek sevilmeyecekse baştan unutulmalı.