Lafı Gediğine Koyan Sözler

Eğer bana koysaydı gidişin, sence bu kadar güzel olur muydu gülüşlerim?

Ruhunuzu satmayın. Kiralayın daha ekonomik.

Konuşursam derinden, kimse kalkamaz yerinden…

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra.

Bana ayrı dünyaların insanıyız dediğinde anlamıştım canının cehenneme ait olduğunu.

Hayatımdan gidenler ya hoşuma giderler ya da boşuna.

Bir sevda istiyorum asla beni terk etmeyen, bir gün sırtımdan vurarak bırakıp beni gitmeyen.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah selânı versin!

Boşuna umutlanma. Kalbim artık hayvan barınağı değil.

Beni sevmeyen varmış! Bak kalbim kırıldı, ritmi bile değişti. Tın tın tın…

Büyük ikramiyenin sana çıkmamasına çok şaşırdım. Bütün numaralar sendeydi.

Boşuna kimseyi suçlamayın dostlarım! Kullanıcı hatası değil, bazılarının doğuştan defoludur yüreği.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi!

Affettiğimden değil, boş verdiğimden üzerinde durmuyorum çoğu şeyin. Ve mutlu olduğum için değil, güçlü olduğum için gülüyorum.

Kaç promil eder şerefin? Söyle ona göre kaldırayım kadehimi!

Hak edene, masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Kendini özel hissettirdiysem özür dilerim, yaparım böyle hatalar!

Bazı insanlar kitap gibidir; yok satar, bazı insanlar da öyle kitapsızdır ki; sizi yok yere satar.

Biz alıştık artık gidene yol vermeye, arkasından ‘yapıştır’ deyip kahkahalarla gülmeye.

Hani derler ya; bir konuşursam derinden, aklın oynar yerinden.

Önüne gelenle aşk yaşayan doyumsuz yaratıklar! Bırakın bu Nasrettin Hoca’nın ‘ya tutarsa’ stratejisini. Sütü bozuk olanın, mayası tutmaz!

Bağlanmaktan korkuyorum dedi. Tasmasını çıkardım gitti!

Bu saatten sonra ben tren gibi geçerim, sen öküz gibi bakarsın.

Artistlik yapmaya gerek yok. Seni öyle bir görmezlikten gelirim ki; sen bile varlığından şüphe edersin.

Kişiliğin yerine otursun, söz ayağa kalkacağım.

Kimseye kendinizi anlatmak için uğraşmayın. Herkes sizi kendi işine geldiği gibi görür.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı…

Cesaretin yoksa adam gibi sevmeye, ben de mecbur değilim çocuk büyütmeye.

Benim koyduğum noktadan sonra kuracağın cümleyi ancak kendin okursun!

Oturur sana şerefi anlatırdım ama kaybettiği bir şeyi dinlemek ağır gelir insana!

Benim için artık; eskicinin bile almayacağı bir ‘eşya’ gibisin. Artık gidebilirsin.

Küfür benim ağzıma yakışmıyor olabilir ama beni kızdıranların üzerinde çok şık duruyor!

Yirmi yaşında istek, otuz yaşında zekâ, kırk yaşında akıl önemlidir.

Gel bu gece kaybettiklerimize içelim; ben sana, sen şerefine!

Gidenin arkasından bir kova su dökmek lazım daha hızlı gitsin diye.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi söyleyemedikten sonra…

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Gidene asfalt bile dökeriz maksat rahat yol alsın.

Kuruşu kuruşuna hesapladım seni İnan 5 para bile etmedin.

Adam yerine koyduğum insanları neden koyduğum yerde bulamıyorum.

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek ayrıcalıktır.

Beni tanımadan hakkımda ileri geri konuşanlara artık hiç kızmıyorum. Bilirsiniz köpekler tanımadıklarına havlarlar.

Bir defa aldatan kişiyi affedersen, seni yine kullanır. Çünkü ihanet bir ruh hali değil; karakterin dökülüş biçimidir.

Ne diyordu şair; yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir.

Bugünlerde söylediklerimi birileri üzerlerine alıyormuş. Alsın havalar soğudu üşümesin.

Çocuk değilim artık, büyüdüm. Biraz yorgun, biraz kırgınım yine de. Yeter artık. Giden yolunu, kalan yerini bilsin sadece.

Zamanında çok şerefsiz gördüm ama tacı sana veriyorum!

Bu sıralar herkes havalarda. Hayırdır uçak biletleri mi bedava?

Sigaranın da tiryakisiyim ama bitince yere atıyorum. Bilmem anlatabildim mi?

Ben huzur aradım sen kusur. Şimdi bensiz kudur!

Besmelesiz sevdin galiba beni; yüzün bir yana kaymış, şerefin ayrı bir yana.

Çok vefalı dostlarım var benim. Allah şahit, iyi günümde kendimi hiç yalnız hissettirmediler.

Umutlara kanma, umutlar bir gün imkânsızlaşır, hayatı tozpembe yaşıyorum sanma, her renk bir gün siyahlaşır.

Fazla kasma kendini, kramp girecek bir yerlerine.

Bana iyi gelenler hep benden gidenler oldu.

Oyun oynamaya gerek yok hayat. Ne sen çocuksun ne benim dünyam lunapark.

Yaptıklarıyla küçülenler, laflarıyla büyüdüklerini sanmasınlar.