Laf Sokan Profil Sözleri

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Tutamayacağın sözü diline, veremeyeceğin sevgiyi kalbine, mutlu edemeyeceğin insanı ömrüne koymayacaksın.

Gölgene de yazıklar olsun! Seni adam sanmış ki peşinden gidiyor.

Egonu öyle beslemişsin ki karakterin aç kalmış.

Apartman lambasının bile fark etmediği insanlarla uğraşıyoruz.

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir!

Canım, karakterin yere düşmüş. Onu bir alıver oradan.

Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!

Bazıları gözyaşını siler, bazıları ise ağlatanı.

Hesabını veremeyeceğin işlere kalkışma! Öbür tarafta bulaşık yıkatmıyorlar.

Ben sana inandığım için bir gün kaybederim ama sen bu karaktersizliğinle bir ömür kaybedersin.

Seni unuttum sanma, sadece değerin kadar hatırlıyorum.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Şimdi sen gittin ya, şairin dediği gibi herkesi sana benzetiyorum. Bu da mı o şerefsiz acaba diyorum!

Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. iyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.

Canımı sıktığın zaman sana tekme tokat dalıp, Pardon! Dalmışım. Diyesim var.

Kimsenin ardından koşmayın çünkü seven insan yan yana yürür.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Sabrımın sınırları taştığında hayatımdan silemeyeceğim insan yoktur.

Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?

Tipi Tarlabaşı ama egosu sanırsın Nişantaşı.

Ben geri zekâlılıkla mücadele vakfı mıyım, ya?

Sahipsiz kalıp tutuşunca etekler, sahibine döner tüm köpekler.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurduya gideceksin.

Sadece işi düşünce gelene, dost mu deniyordu? Puşt mu deniyordu? Hoşt mu deniyordu?

Bizde adettir; gelene Roma’yı, gidene kınayı yakarız.

Senin gibi bozuklukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.

Her gece resmine bakmadan yatamıyorum, illa tüküreceğim.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

İçime attıklarım mahşere sakladıklarımdır. Suskunluğum sırf bu yüzden.

El üstünde tuttum anlamadın. Ayaklar altında rahat mısın?

Gidenler sanıyor ki kalanlar her gün ağlıyor. Sen radyoyu kapattın diye şarkılar yarıda kalıyor.

Ben insanları harcamayı iyi bilirim. Yeter ki bozuk olsun.

Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.

Ağır geliyorsa konuştuklarım, demek ki, boş değilmiş söylediklerim.

Tam diz çöktürecektim iki hecelik adına Paşam şiir yazılmaz dediler üç kuruşluk kadına.

Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!

Canım, bak! Bir derdin sıkıntın olursa, biliyorsun, hiç umurumda değil.

Taş gibi kızsın ama okey taşı. Elden elde gidiyorsun farkında değilsin.

Dur! Beynimi çıkarayım da eşit şartlarda konuşalım.

Tahammülü kalmamış birine hata yapmayın. Silerken kendisini düşünür sizi değil.

Lütfen insan taklidi yapma yakışmıyor.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Kar yağınca mikroplar ölür diyorlar. İyi misin?

Hani senin varlığın fifi, yokluğun da tın ya! Benim varlığım olay, yokluğum koyar!

Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.