Kolpa Sözler

Senin sesin güzeldir, hadi bize iki çay söyle.

Aşk kız arkadaşının dudağından öpmek kadar ucuzsa bende o aşkı satacak kadar şerefsizim.

Şimdi sana çay söylesem onu da soğutursun.

Senin dünyaya baktığın pencere kirliyse, benim çiçeklerim sana çamur görünür.

Biz kaybetmeye ilkokulda silgi ile başladık, sen neyin kafasındasın.

Kendini benim yerime koy diyeceğim de bu kadar şerefi bünyen kaldırmaz.

Bu gece kurduğun hayallerine, âmin olmaya geldim.

Gökyüzü; bazen ciğerime doluyor.

Kaçan, giden balonlara el sallayın, nasıl olsa havaları sönünce geri inecekler!

Yalnızlığına iyi bak sahip çık, kaç kişinin emeği var onda kim bilir.

İnsanlar vardır sevginin en yücesine layıktır! İnsanlar vardır sevginin en yücesini versen de aşağılıktır.

Unutma ki insanlar hiçbir zaman değişmez, sadece yalan söylemenin yeni bir yolunu bulurlar.

Fırtına ne kadar sert eserse essin, kayadan alıp götüreceği sadece tozudur.

O kadar kızın arasında gözün benim hatunuma kayarsa, ben de o zaman sana kayarım adamım.

Evet anladık biliyoruz zaten, tipinizin gideri var ama karakterinizin ederi yok!

İnsanlar böyledir. Bazıları yalan olur, bazıları yılan. Çok nadir şu dünyada adam gibi kalan.

Bazen sevda o kadar acıdır ki; öve öve bitiremediğiniz aşkınızı, gün gelir söve söve bitirirsiniz!

Sofular haram demişler, bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim, günah benim kime ne!

Yüreklerde ünlem akılarda soru işaretiyim anlayana çok anlamayana az gelirim.

Öyle masum durduğuma kanma sakın şafak karanlık olsa da “firarım” yakın.

Belki sihirbaz değildik ama bizde çok şeyimizi kaybettik.

Ben senle toprağa giderim diyenleri çok gördüm. Ben öyle diyenleri toprağa hep yalnız gömdüm.

Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurduya gideceksin.

Satmadık dostumuzu, bildik hasmımızı, kapatmadık eskilerden kalmış yaralarımızı, akıtırız kardeş uğruna kanımızı. Bilsinler ki krallar ölmeden bırakmaz tacını.

Bedeninin değil, aşkının, sevginin talibi olmuştum sadece.

Alttan aldık yeteri kadar, bundan sonra herkes ederi kadar!

Laf dalaşına girme kapak olursun, uğraşma etiket olursun, adam ol belki yanımda yer bulursun!

Sen bakma bize güzelim kimine göre adam, kimine göre yalanız. Rahat olun siz, biz adamına göre adamız.

Karanlık beni hapsediyor… Hepsi gerçeği görmem için… Ama gerçek olan tek şey ölüm… Ve o beni çağırıyor.

Bilirsin sevgili yârim ben beceremem yaşamayı. Bir damla su olsam, gider rakıya damlarım.

Seni unutmak mı? Ey sevgili içimdeki yangın sönüyor artık! Nasıl da kül oluyorsun bir bilsen, bir görsen.

Yaşasak mı ölsek mi, karar vermek zor.

Biz sevgide, aşkta hep gelmeyenleri bekledik, sonra sigaramızı yakıp kaçak çayımızı demledik.

Koşa koşa gelsen bile, yıldızları gökten indirsen de dikkat et sen kendine, iyi bak mutluyum böyle.

Şaire sormuşlar; gidene mi küfür etmeli, kalıp bekleyene mi? Şair durur mu, yapıştırmış cevabı; ikisini de salla, çay var mı çay.

Kuru sıkıymış anladım bizim tüm hikayemiz. Öldürmedi bu mudur en kuvvetli darben.

Altın gibi kalbin olsa neye yarar, ayarın düşük olduktan sonra.

İşim düşmedikçe kendime bile uğramıyorum. Sen de kimsin!

Eğer isteklerin için savaşmıyorsan, kaybettiklerin için ağlama.

Gidişine illa bir isim konulacaksa, mal kaybı diyelim.

Sen istediğin kadar kalbimi kır; bende gözyaşı tükenmez güzelim!

Dertler nereden gelirse gelsin, neyse ki çayın demi var, hayatın gamına inat.

Kış gelince hemen tutacak el ararsınız, ben anamın bol limonlu mercimeğiyle mutluyum.

Bir sevdiğim olsun istiyorum; öyle bir sevsin ki beni, içime çektiğim sigaramın dumanını bile kıskanacak kadar sevsin.

Avucumun içi kadar yüreği olmayan adamlarda kolum kadar dilin olması onların artısı olsun ben eksilerimle sarhoşum.

Tespih olmuşsun güzelim; herkesin elinde şak şaklardasın.