Kalleş Sözler

Ne kadar kaliteli parfüm kullanırsa kullansın, hep kalleş kokacak bazıları!

Allah’ım, dostum da düşmanım da benim için ne istiyorlarsa benden önce onlara nasip et!

Her insan bir kere vurulur sırtından bu hayatta. Çünkü her kardeş, her dost, her sevgili bir parça vicdansızdır.

Bazen aynaya bakmak geliyor içimden sırf sırtımdan vurmayacak birini görmek için.

Artık sırtımı dönemiyorum insanlara. Mevzu korku değil; Sırtımda başka bir bıçağa yer kalmadı.

Bazen eski dostlarımı çok özlüyorum. Sırtım aklıma gelince vazgeçiyorum!

Bana atılan kazıkların hepsini saklıyorum. Gün gelir de kazık atanlar geri dönerse, onları oturtacak bir yerim olsun.

Sırtımdan vurmayan kaldıysa gelsin!

İçinde vicdan olmayan kişi arkadan oyun oynar.

Dostum dediklerinizi iyi seçin. Bir gün ne olacağını hiç bilemezsiniz.

Kalleş, kalleş olmadan önce mutlaka, ağabey, kardeş, dost, arkadaş olmuştur.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da eksilmeyiz.

Yarınlar kalleş dolu. Mert olan her düne yan! Nihat Atsız

Sahte dostlar sabun gibidir. Elini yüzünü temizler ama ayağını kaydırır.

Düşmanından çok dostundan sakın! Çünkü dostluk biterse sana nasıl zarar verebileceğini en iyi dostun bilir.

İnsanları tanıdıkça hayvanları daha çok seviyorum.

O kadar kirlenmiş kalleş dostlarım var ki arkasına geçip beni yıka yazasım var.

Kardeş ve kalleş yakın kelime. İnsana ihanet beklemediği yerden gelir. Elif Şafak

Korkum sevmek değil; korkum sevip de ayrılmak. Korkum kurşun yemek değil kalleşçe vurulmak. Korkum ölüm değil; korkum senin tarafından unutulmak.

Bir kalemde silebiliyorsan eğer; kusurunu sil dostunun dostluğunu değil.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; Alışık değilim harama ondan olacak herhalde.

Gidenin arkasından diz çökmeyin. Cenaze namazında secdeye varılmaz.

Ölüm kokuyor attığım her adımda nefes aldığım dünya yalan kokuyor birbirine gülen yüzlerin arkasındaki hayatlar ve gerçek kokuyor bu dünyadan sonraki dünya.

Vefasız dostluğa kalleş zamana, gülmek istiyorsun bırakmıyorlar! Abdurrahim Karakoç

Dostun iyisi güzel günde değil zor günde belli olur.

İnsanın ucuzu, insana pahalıya mal olur!

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ihanetin kitabını yazmış bir dünya kalleş var.

Dön bak arkana. ‘Gitmez’ dediğin kaç kişi yanında? Kalleşliğin lüzumu yok.

Sahi neydi o kural. Sevince mi kaybediyorduk? Sen sen ol arkanda canlı ceset bırakma.

Şimdi beni uçurumdan atsan düşene kadar aklımdaki tek şey; sırtıma değen ellerin olurdu!

Sızlıyor be annem! Aşk deyince kalbim, dost deyince sırtım.

Kardeşin kalleşi, kalleşin de kardeşi olmaz.

Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar Sorun atlı karıncalar değil arkamdan dönüp duran dönme dolaplar.

Yaşamak dedikleri bu işte! Ne yaparsan yap önünde kader arkanda keder. İkisinin toplamı bir” hayat” anca eder.

Sözde kardeş olup da icraata gelince kalleş olanlardan usandım.

Yüzüme bakacak yüzün kalmadı Bari arkanı dönebilecek götün olsun. Kalleşsin!

Herkesin işine yaradığın kadar iyisin şu hayatta!

Kalleş dostum olacağına, delikanlı düşmanım olsun.

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma. Vücudum yağmur sonrası toprak koksun.

Dalga geçerim ama kırmam. Ciddiye alırım ama takmam. Çevremde birçok arkadaşım olabilir ama hepsini dostum yapmam!

Üzülme anne ağlama sırtımdan yedim kurşunu kalbimden değil. Öylece duruyor hayallerim vatanım şerefsizlere yar değil.

Gün gelir o, yanındayım her zaman, diyen kalleş dostlar arkanı döndüğünde el sallar.

Anlamıyorum boğazımızda kalan mutluluğun çıkması için mi bu sırtımızdan vuruluşlarımız.