Havalı İnsanlara Sözler

Doğru zamanda gelen yanlış insana tanıdığın şansı, yanlış zamanda gelen doğru insana tanımadığın sürece üzülen hep sen olursun!

Hayat beni yıldırmayı koymuş aklına. Neyi var neyi yoksa atsın üstüme. Can bendeyken yenilgi gelmez aklıma. Kimi var kimi yoksa salsın üstüme.

Biz saymayı fasulyeden öğrenmiş bir nesiliz. Kimleri fasulyeden sayacağımızı iyi biliriz.

Ben kimseyi kırmadım, onlar çatlaktı zaten!

Bıçak yarasından ibarettir insan vücudu. Dostları sırtına saplar sevdiği kalbine.

Kendini beğenmiş kimselere öğüt vermek, rüzgâra karşı ıslık çalmak gibidir. Lermontov

Kara kalem resim yapmayı seviyorum. Çünkü kimin ne renk olduğunu hala çözemedim.

Bir gün bana gel diyeceksin söz geleceğim. Ama görmezden!

Susuyorum gülesim yok ve mecalsizim. Kimse şu halime nazdır demesin. Çok bulutlu, soğuk ve güneşsizim. Kimse bu aralar benden yaz beklemesin.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından el sallayın ki; artık sadece bir eli olduklarını daha iyi görsünler.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Dünyanın en yüce tahtına da çıksanız, oturacağınız yer yine kendi kıçınızın üstüdür. Şerefsizim seni seviyorum dedi. Hangisine inanacağıma şaşırdım.

İnsanı acıtan yarası değil, vefasız dostunun hakikatidir. Ağaçları deviren fırtına değil, toprağın yetersiz sadakatidir.

Meşe gölgesinde filizlenen yosunlar, çok kere kendilerini meşe fidanı sanırlar. Cenap Şehabettin

Gölgene de lafım yok. O da seni adam sanıp peşinden geliyor.

Benim bu oyunda unuttuklarımı sen daha öğrenmedin bile.

Kaç promil eder şerefin? Söyle ona göre kaldırayım kadehimi!

Bir insanda kendini yüksek görme, hırs ve şehvet, konuşurken soğan gibi kokar. Mevlâna

Böcek olmayı kabullenenler ezilince şikâyet etmemelidirler.

Seni öyle bir severim ki; akşam akşam gündüz olursun içimde…

Hayatta gözyaşlarımı hak edecek bir insan görmedim. Ya benim gözyaşlarım gereksiz, ya da uğruna gözyaşı döktüğüm insanlar değersiz.

Kimseyi kırmadık, kırılan biziz. Bizi baharda gelen kışlar incitti.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz. Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz.

Geceyi seviyoruz diye kimse kendini yıldız sanmasın.

Herkese gerektiği değeri vereceksin öküze kravat takmanın bir alemi yok.

Bizi gömmeye çalıştılar ama tohum olduğumuzu bilmiyorlardı.

Bir adam aylarca çıktığı kızın arkasından zaten hiç sevmemiştim diyorsa; cümle başında kullandığım adam kelimesi için özür dilerim.

Canım senin götün kendi bağımsızlığını ilan etmiş, biraz indir onu.

Kendini çok beğenme kul katında, ne kendini beğenmişler var toprak altında. Mevlâna

Boşuna dönüyorsun dünya! Okeyin ikisi de bende.

Hava atma bana, senin havan senin gibi karakteri bozuk olana.

Bazı insanlar hep ‘kaptan’ olurlar, söz konusu ‘dümen çevirmek’ olunca.

İyi günde yanımda durmaya değil, dar günde arkamda olacaksan gel. Hayal ettiklerini görmeye değil, içimde acıyı göreceksen gel.

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek ayrıcalıktır.

Garip değil mi? Bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde ilk vazgeçeceği kişi siz olursunuz.

Beni çekemeyen besmele çeksin. Sayemde imana gelsin.

Kime dünyamı versem dünyamın içine etmesini çok iyi biliyor.

Sana biraz adam ol diyeceğim seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Yokluğunun iki yakasını bir araya getirip; varlığını ilikler misin ömrüme.

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi.

Doğduğunda kulağına 3 kere karaktersiz diye mi fısıldadılar anlamadım ki.

Etme sırtını duvardan başkasına emanet en kralının bile içinde vardır bir nebze ihanet.

Hiçbir zaman çok beğenmedik kendimizi, kendini çok beğenenler kadar da düşürmedik seviyemizi.