Elveda Mesajları

Bir sevgilim var uzakta yüzünü göremediğim, sesini duyamadığım bir sevgilim var uzakta elini tutamadığım, saçına dokunamadığım ama gün gelir sevgilim bana dünden yakın olur.

Bir ömür boyu seninleyim desende istemem artık. Çünkü sen rüzgârın coşturduğu bir toz bulutusun. Bugün bana esersin yarın ellere…

Üzülen kalbim yeniden mutlu olur mu bilmem sadece senin için içimde bir nefret gizli saklıyorum onu bir gün gelecek hayatını değiştirecek nefretim ayrılıkları getirecek kalbine beni yaşayacaksın o an sende!

Yüzüm hayatın derdiyle çizilmiş, her çizgide bir dert var. Her çizgide aslında sen varsın. Yanlış zamanların çizgilerini atmışsın yüzüme, elveda dediğin zamanların dertleri bunlar.

Beddua bile edemiyorum sana. Tek dileğim gözlerin gözlerime değmeden ölme!

Bir umuttu yalnızlık bir şeyleri paylaşamamaktı belki, gözler dalıp giderken, yaralı bir serçeye ağlayan bir buluttu belki de, belki bel kilerle dolu bir hayattı bu…

Bir kalpte 3 kişi olmaz benim kitabımda seven 2 insan 1 kalbi paylaşır bu dünyada 3 girerse hayata, başlar ayrılıklar elvedalar, başlar yalnız doğmayan sabahlar…

Eskisi gibi olmaz bilirim sevgiler, artık sevgilerin diğer adı olmuş ayrılıklar, sevmekten korkuyorum ayrılık yaşamak istemiyorum.

Bir gece ay bana sordu neden seni ağlatan bir kızla berabersin? Aya baktım ve dedim ki sen hiç gökyüzünden vazgeçebilirsin…

Ben ne aşklar yaşadım ne vedalar ettim, ne kızgın çöllerinde yürüdüm aşkın, senin kor dudakların vız gelir güzelim…

Hayata dirensem de hatalarım kabulsüz. Hayat bana gülse de gülemiyorum hayata. Hatalarım engelliyor gülmemi, elvedalar bekliyor yine sevemiyorum kimseyi…

Anladım ki gönül çuvalımda yer alan kelimeler sana yetmez. Oysa gönlüm güzel olmazsa, bahçemde bir gül dahi bitmez. Ey Sevgili, senin “AŞK’ın” daim olsun. Benim yaram olsa da fark etmez.

Ay gibi parlak bir gecenin ölüme götürecek kadar sihirli bir şarkısısın, seni ben dilde değil yürekte sevdim senin için ben ölüme not bıraktım anla beni ne olur notum sadece sana elveda.

Gittin de ne oldu hadi söyle… Yanımdaki özlemdin daha mı çok özlendin. Sensizlik koyar ama bensizlik sonun olacak. Benden sana elveda.

Tamam dedim artık hayata. Gidiyorum ölüm kumarına. Bıraktım hayatı sana mutlu ol Elveda.

Ne yapsan boşuna artık olmuyor seninle ne olur beni anla yaşanan güzel günlerin hatırına şansını fazla zorlama elveda.

Sevdim seni yalansızca şimdi gidiyorsun arkana bakmadan, yaşanan bunca güzel günlerin hatırına bir elveda bile demiyorsun ayrılıkları bırakıyorsun beni hayatımdan soğutuyorsun!

Ben sensizdim… Akşamın yaklaştığı saatlerde. Kahrolursun görme ağladığımı. Başlayan düşü şafakla birlikte dağıtır ansızın her gün batımı…

Düşlerime sarmıştım seni sen istesen de unutamazsın beni elveda.

Bir eski dost gibi hatırla beni. Bir selam ver yeter. Unutmuş olsan da eski günleri. Adımı ara sıra an yeter.

1 gün önce gülen yüzlerimiz şimdi ağlıyor, senin için atan kalbim şimdi ne yapıyor bilmiyorum o son mesajın yok mu işte ayrılık konusu olan, işte o beni kendimden değil hayatımdan soğuttu…

Aşkım ne zaman dağlar sahili, mehtap geceyi dünya dönmeyi unutursa, bende seni o zaman unutacağım… Elveda sana…

Gönül gamlar içinde olsa da bazen severken de söylenmeli elveda. Seni unutamayacağımı bilsem de artık senden vazgeçiyorum, hoşça kal biriciğim.

Neden bu elveda? Ne oldu bize böyle? Seni son durak sanırken sol yanımı alıp gidiyorsun bir anda…

Ayrılığı kalbine yalnızlığı kendime, anılarımızı dibi olmayan denizlere bırakıyorum elveda…

Acının umutları yok ettiği anda, umutları yeşertecek bir sevgiye ihtiyaç duyarsan ben hep o bildiğin adresteyim. Ama şimdilik elveda aşkım…

En büyük mezar kişinin kalbine gömdükleridir.

Biraz buruk bir duygu yüklenirse yüreğine gözlerin takılır kalırsa uzaklara hele kulakların deli gibi çınlarsa zamansız, bil ki bir yerlerde özleniyorsun.

Bir çiçeğim vardı, adını aşk koydum; kopardılar, bir çiçeğim vardı, adını sevgi koydum; soldurdular, şimdi yine bir çiçeğim var, adını ıstırap koydum; bıraktı bir küçük elvedayla.

Birlikte yaşayabileceğin biriyle değil, onsuz yaşayamayacağın biriyle ol. Geldiği zaman boşluk dolduran değil gittiğinde yeri doldurulmayan biriyle ol.

Senin için harcadım bu ömrümü sonunda mükâfatım ayrılık mı olacaktı, sonunda seninle ayrılıklarımı oynayacaktık bu hayatta inanmıyorum artık hayata…

Severken ayrıldı ellerimiz, ağlayarak küstü gözlerimiz hayata. Şimdi nedensiz çıkmazlardayız, sebepsiz elvedalar yaşıyoruz hayatımızda…

Ezdin kalbimi tek lafınla elveda oldu bu aşkın sonu da…

Yarınsız bir sözüm, gelecek için değersiz bir insanım anladım bunu. Senin için sadece biriymişim, senin için ayrı bir dünyaymışım, anladım bunu elveda.

Güzel yüzüne tatlı sözüne aldandım sana değil geçirdiğim zamana yandım senden gelecek beklemişim boşuna sen bana ayrılıkları tanıttın!

Bunca yılın ardından kırık bir kalple seni hala çok severek senden sonsuza kadar ayrılmayı seçiyorum. Elveda…

Adını kalbime aşkla kazımıştım boş ver aldırma belki bir gün silerim. Güzel bir rüyayı gerçek sanmıştım. Seni sevdiğim için özür dilerim. Elvedalar sana…

Uzun ömrümüz varken bu hayatta, yaşamayı haram kıldın bana. Dualarım yine de hep yanında olsun, bu son elveda.

Ben seni ağlayan kalbimle sevmişken sana her zaman ağlasa da yüreğim gözlerim gülmüşken sen acımadan elveda dedin bana ben bunu hak etmedim ama sana da elveda.

Bir gün sevgilim sordu aşk nedir diye biraz zaman istedim düşüneyim diye. Ertesi gün gördüm onu bir başkası ile. Kulağına fısıldadım aşk ıstıraptır diye.

Bir mültecinin vatanı ya da bir kölenin hürriyeti kadar uzak olsan da; sende hep gurbeti yaşasam da olsun: yeter ki beni yüreğinden sürgün etme…

Bir gün seni unutmak zorunda kalırsam aşkımın küçüklüğüne değil, çaresizliğimin büyüklüğüne inan.

Ağırdır sevmelerim her yürek taşıyamaz, büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz. Her şeyi unutur da şu gönlüm bir seni unutamaz. Ama keder yüklü olsam da sana sonsuza kadar elveda.

Beni terk ettiğin gün, saçlarından bir tel koparıp asacağım kendimi. Beni terk ettiğin gün, kirpiklerinden birini koparıp saplayacağım kalbime.

Uzun ömrümüz varken bu hayatta yaşamayı haram kıldın bana, dualarım yine de hep yanında olsun bu son elveda.

Gittiğinde anılarım gelecek aklına, ağlayacaksın. Belki pişman olacaksın, belki olmayacaksın. Ama anılardan kurtulamayacaksın. Şimdi sana elveda, dönme bir daha bana!

Bırak bu sevgimiz tertemiz kalsın sen benim içimde kanayan yarasın Bir gün gelir belki beni anlarsın dönüp te yüzüme nasıl bakarsın.

Sensizliğe tahammülüm kalmadı artık, bu son satırlarım. İyi oku, belki vicdanınla birlikte gözlerinde ağlar! Elveda sana ve senin hayatına, elveda diyorum ve ben gidiyorum.

Almak istedim ellerini alamadım, bakmak istedim gözlerine bakamadım, sarmak istedim kollarıma saramadım, görmek istedim son defa göremedim, çünkü ayrılık ölüm girdi.

Bir gün yağmura yakalanırsan benden kaçtığın gibi yağmurdan da kaç. Çünkü bulutların arkasında kaybolan aşkı için ağlayan benim.

Aşkın bitmiş olsa da hiç sevmesen de beni çok aldattın hoş görmesem de bir şeyler bulmuştum ben o sevginde bekliyorum bir gün dönersin diye.

Bir gün bir köşede sızıp kalırsam, el tanımasa da sen tanır mısın? Sorsalar sana kim bu diye, bakıp yaptığından utanır mısın?

Bir söz yazmak istiyorum sana, içinde ayrılıkların ve elvedaların bol olduğu. Sadece seni yazmak istiyorum sana, sen elvedaydın benim Hayatımda.

Ayrıldık. Üstümden bir ağırlık kalktı demişsin. Sana yüklediğim anlamdı O. Artık eskisi gibi HAFİFSİN.

Bıraktım hayatı bıraktım yaşamayı senin sayende istemiyorum artık hayatta mutlu olmayı ayrılıkları yaşadım artık ayrılıklarla bu hayata katlanırım…

Bir gün hayatın tüm güzelliklerinden vazgeçip sessiz sedasız ölüme gitmek istersen yanıma gel de sana sensiz olmanın ölüm olduğunu göstereyim.

Aramıza yollar, yabancı kollar, zor yıllar girdi, ümitlerimi, saf sevinçlerimi derken seni kaybettim bir iki sözle bir kaç şarkıyı, adaletsiz yargıyı birde bu talihsiz yazgıyı kalbime kaydettim.

Akılsız adam mutluluğu uzaklarda, akıllı ise o’nu ayaklarını altında arar… Seninle olmak varken; sensiz kalmak, yaşamak dururken ölmek demektir… Hoşça kal…

Kırmak değil kazanmak isterdim, üzmek değil güldürmek isterdim. Gel bana, benimle yaşa demek isterdim. Ama elveda demek istemezdim sana, Kusura bakma.

Ben sensiz geçen günlerime yanarken, belki sen bensizliğe sevineceksin… Ama şunu unutmak bir tanem; bir gün sen de seveceksin!

Bir gün sen de seversin bir gün sen de ağlarsın. O zaman ben gelirim aklına. Belki geri dönmek bile istersin ama vakit çok geç olacak elimde değil seviyorum, özlüyorum hep de öyle olacak.

Bir gece yarısı titreyerek uyanırsan bil ki resmini öptüğüm gündür, bir gün sebepsiz yaşlar süzülürse o güzel gözlerinden bil ki yokluğundan öldüğüm gündür…

Kalmadı artık içimde sana ait bir ben kalmadı bende senin için taşıdığım kalp ayrılıklar öldürdü içimdeki seni, ayrıldık artık sevgilim…

Ağlayışım terk edip gidişine değil, ben; sensizken senden diye sensizliği de sevmiştim, sen; seninle birlikte sensizliği de alıp gittin. Elveda…

Bir soluk kadar yakın yıldızlar kadar uzak derler sevgi için. Uzanır yetişemezsin, yetişir dokunamazsın, dokunur vazgeçemezsin vazgeçer ama asla unutmazsın.

Seni bulmuşken gidiyorum şimdi seni sevmişken kaçıyorum şimdi senin için bırakıyorum bu saçma sapan hayatı elveda sevgilim elveda sana.