Çilekeş Sözler

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Ağlaya ağlaya geldiğin bu dünyada güle oynaya yaşayacağımı kim söyledi?

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmaz. Aşk olmayınca, çile olmaz. Necip Fazıl Kısakürek

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Beni çok çabuk unutmuş olabilirsin olsun. Bilirsin severim balıkları.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Sustuğun hiçbir cümleden konuştuğun kadar pişman olmazsın.

Hiç kimseye acınızı göstermeyin. Çünkü; ateşinize odun atacak kişi var.

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur. Bilir!

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: Neredesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu bilemezsin.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Sen evimde güzel bir eş, ben yollarda çilekeş.

Sen batan güneş, ben yollarda çilekeş.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Boş ver! Yaşa girsin. Çok düşünerek ya keyfini ya da keçileri kaçırırsın.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.