Belalı Sözler

Aklımı kaybetmekten değil de bulmaktan çok korkuyorum.

Geri isteyecek kadar çocuk, bir kez daha affetmeyecek kadar olgunum.

Ben herkese değer verdim. Kimi beni yok saydı, kimi kendini bir bok sandı.

Hiç bir aşka yemin etmeyecek kadar yorgun artık kalbim.

Sen olmazsan bir başkası olur, hayat kısa ama seçenekler çok.

Bazı kızlar özledim diyemez. Oturup saatlerce ağlar.

Sen benden ayrılmaya karar verecek kadar küçüldüysen, ben senin uğrunda ölümü göze alacak kadar büyüdüm demektir.

Bu saatten sonra sende fırtınalar bile kopsa; bende yaprak kımıldamaz.

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Her ağladığında gözlerinden akan her damlanın kalbimi vuran kursun olduğunu düşün, ağlarken çok ağlamada o kursunlar beni öldürmesin.

Fazla nazik olma mezarına çiçek yollarım bu durumda.

Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.

Bana attığın kazıkları saklıyorum. Döndüğümde oturacak yerin olsun diye!

Kara kara kaşlar kömürdü gözler. Nasıl desem ben yetmez sözler. Onu görünce titrer dizler bozan yazarsa alem dinler.

Ben sana liman olurum diyen adamın, denizinde boğuldum ben.

Senin yerinden oynatamayacağın taşlar var yeğen ama benim yok!

Geç kalınmış gibi değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Güvenme insanların vefasına; bugün överler, yarın söverler.

Beni de götür yanında. Sorarlarsa başımın belası dersin!

Acılarımı bile tatlandırıyor aşkın. Yıkıma terk edilmiş kalemin bütün hücrelerine sürülmüş iksir gibisin.

Başka biri olmaya çalışmak, kendini harcamaktır. Kurt Cobain

Lafımla bu alemi titretirim şeklimle herkese önünü ilikletirim.

Servetini kaybeden çok zarar eder. Arkadaşını kaybeden daha çok zarar eder. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiş demektir.

Dayanağı Allah olan birisini, nasıl yıkabilirsin ki?

O gidince, artık başka sevdalara dua etmeye yüzünde olmaz.

Yanımda bir kişilik yer var. Sende o kişilik varsa buyur gel!

Yakında sana uçmayı öğreteceğim şimdilik yürümeyle başla sonra uçuşa geçeceksin.

İyi hissettiren insanlar bağımlılık yapar.

Geceyi gündüz ettiğimiz insanlarla iki çift laf edemez olduk.

Sevmek bir cay gibi sevilmekse şeker bizim gibi garibanlar çayı şekersiz içer.

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Ya tam severim ya da tek kalemde silerim tarihi ben yazdım tarihten de ben silerim.

Ne kolumda kelepçe ne yanımda gardiyan ne gönlümde zulüm ne ensemde ölüm gün yalnızca sen olacaksın gülüm.

Hayat diyorum, ne garip. Birinin gözden çıkardığı, bir başkasının yaşamına sebep olabiliyor.

Belalı bir kalbim var sevdiğim senin için atar bu kalbim dilberim, psikopat olsak da bu alemde seni seçti gözlerim, serseri gibi sevdim seni kendim bildim güzelim.

Hayatı öyle bir yaşa ki hayat seni kıskansın. Öyle bir sev ki ölüm sana acısın. Öyle bir dost ol ki dost un olmayanlar utansın.

Vurursunuz eyvallah da, ölmezsem “Sıkıntı büyük!”

Bize bir mutluluk resmi çektirmedi hayat, ya elimizde kelepçe ya da karşımızda silah.

Kim derse “geçer” diye. Ona geçsin bu acı.

Benim için insanlar ikiye ayrılır sevdiklerim ve diğerleri sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır çok sev diklerim ve diğerleri çok sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır. Sen ve diğerleri.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Rahmetin kapısı her an açık. Senin kapın açık mı? Sen ona bak!

Gözlerimi her kapattığımda, onu görebiliyorum.

Ne kadar sevmedim deseler de ben o diyenlerin eski aşklarıyım ben yine de gün gelir herkesin aklında sabahlarım!