Semt Sözleri

Ben onunla içimden konuşuyordum.

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da maşallah herkes zirvede!

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey.

O kadar güzel güldün ki sevmeden geçemedim.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Seninle buluştuğum ilk günü hatırlıyorum. Hiçbir şey için bu kadar heyecanlanmamıştım.

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

Para etmez geleceğim. Çocukluğum yaramaz. Bilsen içimi dersin ki; bu yaşıyor olamaz.

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiçbiriniz değmezsiniz.

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

Ve ne kadar içersen iç, başın döner. Gidenler değil!

O beni unuttu, ben mutluluğu.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Değer verdik. Çünkü değer sandık.

Bu dünyada, mutluluk adaletli davransaydı; bu gençler sokaklarda kalmazdı!

Kaderinse dünya küçüktür, ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Bir bozuk saattir yüreğim. Hep sende durur.

O özlemeden hayatına devam ediyordu, hiçbir şey olmamış gibi. Belki de hiçbir şey olmamıştı. Ya da olan bana olmuştu.

Seveni arıyorum diyorsun, verene gidiyorsun ne ayak?

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

Kendin ol, öyle daha güzelsin.

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Nikonlarla canonlarla poz vermesekte, bütün mobeseler tanır bizi.

En güzeli sizin olsun “hayırlısı” benim.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

Ne hoş bir güzelliği vardır. Dünyadan hafif adımlarla gülümseyerek geçenlerin.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı, avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Sen benim şehrimdeki bütün sokakların adı.

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

Bakın bize. Gerek var mı size?

Onlar benim hayal kırıklıklarım. Sen toplasan, bir araya getirsen bile olmaz. Yoruldum artık. Vazgeçtim.

Hiçbir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

Güzel günler, zorlu duraklardan geçer.

Kalabalıkta artistlik yapanın, tenhada özrü kabul olmaz.

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Onun sesini ilk duyduğumda binlerce kelebek canlanmıştı kalbimde. Binlerce tarifsiz his.

Özledim ama belli edemem. Çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.

Keşke şu an yanında olsam. Dizlerine yatıp saatlerce ağlasam ve kalkıp doyasıya sana sarılsam.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

“Yan yana” ayrı yazılır, biz “sımsıkı” olalım.

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Semt bizim, ev kira.

Semt bizim, aşk bizim!

Bütün kadınlar güzeldir deseler, içlerinden biri çıkıp ben daha güzelim der.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.

Mahallemizde havaalanı yok ama pilot çok.

Ölmüş bir aşk vasiyetidir bu sana. Madem kimsem olamıyorsun, kimsen o ol ve kal oralarda.

Şansımız dönse, götümüze girer.