İnstagram Mesajları

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Bana da yazıklar olsun; çağırsan yine geleceğim.

Yalnız olmayı, gitmem diyenlerden öğrendik.

Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.

Aslında soğuk birisi değilim. Yapmacık samimiyetleri sevmiyorum.

Kalp herkeste var; yürek başka bir şey.

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Nasıl koydum ama? Seni insan yerine.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Kırılacak 206 tane kemiğiniz varken, aptalın biri gelir kalbinizi kırar.

Ben, sonu böyle olsun diye sevmemiştim.

Eğer hala yalnızsan, Allah seni birilerinden koruyor demektir.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

En yeni ilişki biçimi; arkadaşın 1 tık üstü, sevgilinin 1 tık altı.

Soğuk biri değilim. Gereksiz samimiyeti sevmiyorum.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Sevmeye korkar oldum. Teşekkürler, eserinle iftihar edebilirsin.

İnsan özledikçe durgunlaşır.

Gülmüyorsun ki. Gülsen kapanacak yüreğimde açtığın yara.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Yeniden olamaz bazı şeyler, o duygularla vedalaştık.

Artık yeni baştan olmaz. O duygularla çoktan vedalaştık.

Her dost dosdoğru dost olmuyor.

Aklına hiç gelir miydi, hiç aklıma gelemeyeceğin.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Benden başkası olmayacak. Kıskancım ben, o kadar!

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Biraz muhabbetini, biraz sesini özledim. Ama en çok seni özledim.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Biraz seni özledim. Biraz sohbetini. Biraz sesini.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Bana senin olduğun şehir lazım.

Sanki dünyamdaki bütün renkler kayboldu.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.