Hasret Mesajları

Baharımsın gülümsün, kanaryam bülbülümsün, senden ayrılamam ben sen benim kaderimsin.

Akşam olunca hüzünle dolarım, ateşini bağrımda yakarım, özlemle gül gibi solarım, gülün ömrüyle değil sevdasıyla yaşarım.

Herkese selam sana hasret. Nazım Hikmet

Seni her özlediğimde kalbime bir yıldız çiziyorum, artık benimde bir gökyüzüm var.

Bir gün bana soracaksın, ben mi yoksa hayatımı daha çok seviyorsun diye. Hayatı diyeceğim. Küsüp gideceksin ama hiç bir zaman bilmeyeceksin benim hayatım sensin.

Biraz buruk bir duygu yüklenirse yüreğine gözlerin zaman zaman takılırsa uzaklara kulakların ansızın çınlarsa bil ki bir yerlerde delice özleniyorsun.

Bir gülün peşinde koşanlar çiğnedikleri kır çiçeklerinin farkına varmazlar.

Öyle senden çok uzaklarda değilim, görmesini bilen gözlerin bakışındayım, belki sana senden daha yakın bir yerde, çarpan kalbinin her atışındayım.

Bütün kadehlerimi hep sana adıyorum hep senin için bu bir bir boşalan şişeler umutsuzluğum sarhoşluğum senin eserin. Senin yüzünden bu delicesine içmeler.

Sen aydınlığa ben sana hasret. Gel eritir demirleri bendeki ateş.

Sen seni özleyenin özleminden habersiz özlemle özlenmektesin sen var ya sen, özlemlerin içinde en çok özlenensin.

Oradasın biliyorum ama ulaşamıyorum. Var olduğunu biliyorum ama dokunamıyorum. Konuşuyorsun biliyorum ama duyamıyorum. Uzaktaki aşkım seni çok özlüyorum!

İki şaşkın yıldız gibi parlayan gözlerine bakıp da, senin ruhunu tüm içtenliğiyle görebilenler anlar ki sen bir ömre bedelsin.

Gel gel berü ki savm u salatin kazası var, sensiz geçen zaman-ı hayatın kazası yok.

Sevdimse; verdiğin yürekle sevdim sen açtın bu ufku karşımda sonsuz Yürüdüm bir yolun sonuna geldim Yıkık, üzgün ve paramparça sensiz.

Usandım yeşermemiş umutsuz bahçeyi beklemekten, usandım, tarla kuşunun sesinden usandım bu yürekten kendimden usandım durup durup seni özlemekten.

Eğer beni hissetmek istersen bir gece yarısı odanın tüm pencerelerini aç ve içine derin bir nefes çek bil ki içine çektiğin her nefeste beni tadacaksın.

Seni özlemeyi en çok ben bilirim hiç yakınmadım seni özlemekten üstelik sana kavuşamama ihtimali işlenmemiş soğuk bir taş gibi önümde dururken. Sana dokunamamak yüreğimi bu kadar acıtırken. Yine de bil ey yar. Bil ki ben yüreğimi acıtan bu acıya inat, dokun.

Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli, belini sarmayalı, gözünün içinde durmayalı, aklının aydınlığına sorular sormayalı, dokunmayalı sıcaklığına karnının.

Keşke şu an senden bir mesaj gelse, sadece tek kelime yazsa. Özledim…

Seni sensiz, senden uzakta yaşamak ne zormuş.

Beklemek güzeldir dönecekse eğer beklenen. Özlemek güzeldir özlüyorsa eğer özlenen.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı beklemeyi ümit etmeyi. Lanet edersin yaşadığına. Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın. Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Yaşamak özlemsiz, özlem sevgisiz, sevgi de sensiz olmaz. Unutma sevmek daima beraber olmak değildir sen yokken bile seni yürekte yaşatabilmektir.

Doğan her günün sabahında içimde gözlerini görebilme aşkı olmasa inan hiç bir şeye değmezdi yaşamak.

Gecenin karanlığında, güneşin ışığında, Suyun damlasında, selin coşkusunda Kimi yanımdasın kimi rüyamda. Ama hep aklımdasın sakın unutma.

Ne kadar sarılırsan sarıl bıraktığında özlersin.

Seni görmediğim günler karanlıktayım, katran gecelerdeyim cehennem misali bir yerdeyim. Bir demir nasıl paslanır, bir elma nasıl çürürse işte öyleyim.

Özlemek için sevmişiz birçoğumuz, kavuşmak ne haddimize.

Bir bulut gibidir benim kalbim başka yüreklerle çarpışır yağmur yağdırır ve bu yağmurda sadece vazgeçemediklerim ıslanır şimdi dokun saçlarına mutlaka ıslaktır!

Hissedince sana vurulduğumu baharda kuş olup uçasım gelir bakınca o güzel gözlerine hasreti bir anda silesim gelir ama ne çare bir tanem ne çare ne kuş olup uçabilirim nede hasreti silebilirim ama seni bir ömür boyu sevebilirim.

Bu hasretin süresi yok, bir gün sona eresi yok.

Gidişinin hüznü gözlerimde, acısı yüreğimde kaldı. Gel de dindir bu ıstırabı.

Yüreğim umulmayan yaralarla baş edemezken, bir tatlı sevda gülüşü özledi gözlerim ve sen hangi âlemde hangi düşlerde isen gel çünkü seni ve gülüşünü çok özledim.

Hasretim rengine siyah mı desem ağarmak bilmiyor sonsuz geceler ya gülerdim ya olurdum görsem ömrümden uzansa sensiz geceler.

Sensiz yalnız sensiz içim. Gözyaşlarım yağmur gibi… Yanağımı ıslatıyor, kollarım bekliyor seni, öpsem öpsem ellerini, yine de sana hasretim.

Bazen “özledim” derken dünyadaki bütün güzel şiirleri söylemiş.

Şimdi uzaktasın, benimle değil ben ise yalnızım, seninle değil adın kalbimde, dilimde değil seni çok özledim, elimde değil.

Dudaklarım da bir ateş. Avuçlarımda alevsin. Sensiz yalnız sensiz içim. İlahımsın sevgilimsin, sen benim her şeyimsin.

Yaşadığım her an seni özlemeye itiyor beni ağır geliyor yokluğun beklediğimsin, özlediğimsin, özlemimsin.

Sevmek güzeldir seviyorsa sevilen beklemek güzeldir gelecekse beklenen ve özlemek güzeldir özlüyorsa özlenen.

Her duyduğumda içimde dal dal sevginin çiçeklerini açtıran sesini özledim, her şeyden önemlisi dostluğun en güzelini yaşatan seni özledim.

Yalnızlık hep güzeldir ama şu sensizlik yok mu gel canımı al diyor.

Süsledim gelin misali gençliğimi sandığıma kaldırdım. Sensiz geçen yılları sildirdim sana yeni zaman aldırdım.

Aklımdan çıkmıyorsun, sensiz bomboş bu hayat, susma öyle ne olur, bana kendini anlat.

Ne olurdu saadetlerin en büyüğü işte ellerimde al, diyebilseydim anlardın ve hiç gitmezdin, değil mi bir gün olduğun gibi kal diyebilseydim.

Bir isim var unutamadığım, bir çiçek var koparamadığım, bir hayal var kuramadığım, birde sen varsın özleyip de ulaşamadığım.

Sözlerin aklımda ya da aklımın ardında, hayalin karşımda ya da sesin kulağımda, ya ben çıldırıyorum, ya da çok özlüyorum, ya özlemek, ya da özlenen çok özel bir tanem.

Bu gece gözlerinde ayın doğmasını bekle, yıldızlara dokunmaya çalış dokunamadığın için üzülme onları seyretmekle yetin benim seni özlemekle yetindiğim gibi.

Bugüne kadar öğretmenlerim hep yanlış öğretmiş! Çünkü en uzun fiil beklemektir.

Özlemekten daha zor bir şey varsa; o da özlediğini özlediğin kişiye söyleyememek.

Ilık bir rüzgâr esti buradan, nereden estiğini bilemedim nereye gidiyorsun dedim, “özlenen her yere” dedi. Aklıma sen geldin çünkü özlenen sendin.

Günler ne kadar çok olsa da geçmeye, özlem ne kadar zor olsa da bitmeye, güneş ne kadar yakıcı olsa da sönmeye mecburdur.

Her zaman duyamadığımız o toprak kokusu, bu zamanda aranan gerçek sevgiler gibi yağmur arkasında saklı olan toprak kokusu gibi ortaya çıksa keşke.

Akşam güneşi aşıyor yine dertlerim başlıyor ufuktaki kızıl gurup yüreğimi ateşliyor.

Kar beyazdır ölüm ellerinden, gülüm yine yoksun diye düşmanım her güne!