Etkileyici Yazılar

Bazı anlar vardır unutamazsın. Tekrarını istersin ama pozisyon kaçmıştır.

Uçurtmalar rüzgâr gücü ile değil o güce karşı koydukları için yükselirler.

Her şeyi yapacak kadar istekli, hiçbir şeyi yapamayacak kadar yorgunum.

2 duble rakıdan sonra herkes herkesi sever, söyle ona beni kahvaltıda sevsin.

Gören göze karanlık perde olamaz. Görmek istemeyen göze ışık ne yapsın.

Toplumun genelinin neler döndüğünden haberi yoktur. Hatta haberi olmadığından bile haberi yoktur.

O kadar güzel unutmuştun ki beni, hatırlatmaya kıyamadım.

Nasıl mı sevdim seni? Herkese yol, sana sol yanımı verecek kadar.

İnsan geride bıraktıklarını özler, sahip olduğundan sıkılır, ulaşamadığına tutulur. Genelde ulaşılmaz olan hep aşk olur.

Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; alışık değilim harama, ondan olacak herhalde.

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında; ama dünyanın en temiz gözleriyle bakıyorum sana. Şeker değil istediğim, yüreğini koy avuçlarıma.

Olgun bir adamı dost edinmek isterseniz, eleştirin; basit bir adamı dost edinmek isterseniz methedin.

Seni soruyorlar. Öldü mü diyeyim yoksa dönecek mi? İkisi de imkânsız değil mi? Çünkü biliyorum asla geri dönmezsin. Ve biliyorsun sen benim için asla ölmezsin.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Biliyorum, sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla, dünya sana dar. Ama dayan gönlüm! Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Biz birbirimize dönmüş iki ayna gibiyiz. İçimizde binlerce olsa da görüntümüz biz sadece birbirimizi görürüz.

Hayat yolunda çıplak ayakla dolaşma hayal kırıklarım ayağına batabilir.

“İyi insan lafın üstüne gelir” demişse eskiler ve ben sürekli seni konuştuğum halde gelmiyorsan; demek ki iyi bir insan değilsin.

Ben sende tattım aşkı sevdayı ben sende anladım birini sevip onun olmayı bu bendeki sen hep yaşayacak.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerim sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Bu kadar yürekten çağırma beni. Bir gece ansızın gelebilirim. Beni bekliyorsan, uyumamışsan, sevinçten kapında ölebilirim.

Öyle bir gel demelisin ki, mesafeler anlamını yitirmeli.

Sen böyle güzelken bana söz düşmez bakma, şiirler yazdığıma.

Dudağında yangın varmış dediler, ta ezelden yayan koşarak geldim. Alev yanaklara sarmış dediler, sevda seli oldum; taşarak geldim.

Bizi biçimlendiren hayatımızdaki olaylar değil, bu olaylar karşısında geliştirdiğimiz inançlardır.

Dünyadaki hiçbir çıkar, verdiğiniz sözü tutmamaya veya kendinize olan saygınızı kaybetmeye değmez.

En ağır işçi benim; gün yirmi dört saat, seni düşünüyorum.

İnsanlarla uzun süre yaşayamıyorum. Sonsuzluğun payından bana biraz yalnızlık gerek.

Başkasının önünü aydınlatırken kendi yolumuza da ışık tutarız.

Salatalığın kabuğunu soymak, onun hıyar olduğu gerçeğini değiştirmez.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz, yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim. Sensiz boğazımdan geçmiyor.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

Allah ile olduktan sonra ölüm de, ömür de hoştur.

Gerek yok her sözü, laf ile beyana. Bir bakış bin söz eder, bakıştan anlayana.

Aslında her insan bir romandır ve biraz kahramandır. Gün gelir anlar ki, harcadığı tek şey hayalleri değil, zamandır.

Başkalarının senin hakkında ne düşündükleri konusunda endişe duyduğun sürece, onlar senin sahibindir.

Gözler yaşarmadıkça gönüllerde gökkuşağı oluşmaz.

Eğer her zaman yaptığını yaparsan, her zaman elde ettiğinin aynısını elde edersin, daha fazlasını değil.

Kelebek misalidir aşk; anlamayana ömrü günlük, anlayana bir ömürlük!

Gençliğimi sadaka verdim şu dilenci yıllara.

Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.

Gittiğin yerde boşluk dolduran değil, gittiğin zaman boşluğu doldurulamayan ol.

Üzgünüm diye başlayan bir cümle duyarsanız şayet, hazır olun cümlenin sonunda üzgün olan tek kişi siz olacaksınız.

Sanmasınlar yıkıldık, sanmasınlar çöktük. Bir başka bahar için sadece yaprak döktük. Mevlâna

Aşka bedel lazım… Beden değil.

Yolunu değiştirmeden gittiğin sürece, ne kadar yavaş gittiğinin bir önemi yoktur.