Efkarlı Sözler

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Seni sevmeyene asla sabır gösterme! Çünkü sabrının adı yüzsüzlük fedakârlığın adı eziklik sevginin adı kişiliksizlik olur.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Gittin mi büyük gideceksin ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Yüzümün hep gülüyor olması yorgun olmadığım anlamına gelmez.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.

Hayat: yaşayamadığımız belkiler yaşadığımız keşkeler ve içimizde tuttuğumuz neyselerden ibaret.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Umut; insanın vazgeçemediği illüzyon. Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

Sevebiliyorum ama doğru insanı denk getiremiyorum.

Bugün yine efkârım var dokunmayın bana. Küçük bir çocuk gibi huysuz ve çekilmezliğim. Her şeyden herkesten hatta canımdan bezmişliğim var.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. Can Yücel

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Yüreğiyle gelmeyen bahanesiyle gelir.

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Ben küçükken sinekleri yakaladıktan sonra kanadını kopartıp suda boğan insandım. Tabi ki bana zararın dokunduğunda benden korkabilirsin.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Gönlüm deniz değil ki efkarım sahile vursun.

Gitsem ayrılık kalsam yalnızlık.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader. Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller size pahalıya patlar.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Efkarın demir attığı liman yürektir.

Her erkeğin göz bebeklerine gömülen bir kız vardır içinde olmayan ama efkârlanınca var olan.

Sustuğun anlar değil yutkunmak zorunda kaldığın anlar rahat bırakmaz.

Ne gülünecek halime ağlıyorum ne de ağlanacak halime gülüyorum. Ne yaptığım belli değil beni bırakın siz devam edin.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum. Ama mutlu ol seni unutamadığım yerde kendimi unuttum.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Ben umutlarımı boş kovanlara doldurdum. Acemidir aldığım nişanlar ben her aşkta kendim vurdum.

Erkeklerin kalpleri yerine cüzdanlarında yaşayan kadınlar ruhları yerine kalçalarının okşanmasına razı olmak zorundadır.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

Defolu şehirlerde ihraç fazlası kadınlarsa payına düşen senden önce öpülmüş dudaklarda sana dair cümleler aramayacaksın.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya, yağmursan ıslanmaya, soğuksan donmaya geldim.

Bazen doğruyu bilse bile yanlış anlamak ister insan.

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Bunca vefasızlıktan sonra bazılarının ederi kalmadı artık gönlümde. Kaça deseler hiçe sayarım.

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sadece.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Seni hala nasıl sevebildiğimi anlayamıyorlar. Uğraşmayın boşuna ben bile bilmiyorum diyorum.

Ömrünü verecekmiş gibi hayatınıza girenler ömrünüzü alır giderler.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Yazdıklarımı okuyabilecek milyonlarca insan varken onları yazarken ne hissettiğimi anlayabilecek bir tek sen varsın. Bırak öyle de kalsın.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Mutsuzluk mutluluktan daha yaygındır. Kabullenmesi zor ama böyledir.

Cesaret bir gaz pedalıdır ve korku da bir fren; hedefinize giderken ikisine de ihtiyacınız vardır.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Ben yağmur yüklü bir bulutum kime çarpsam ağlarım.

Hayat adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

Sahtekâr çıkarken dürüst sandıklarımız acı sözler etmiş arkamızdan ağzını balla kapattıklarımız. Hepsi mız mız… Kötü konuşmuş ardımızdan adını iyi andıklarımız kurtlanmış topladığımız fındıklarımız.

Tek dileğim ne biliyor musun? Gözlerimi kapamış senli hayaller kurarken gözlerimi açtığımda yanımda olman.

Gidecek yerin kalmadığında zoruna gider hayat.

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

Olmayacak insanlarla kalıbını aşan hayaller kuruyoruz. Ama unutuyoruz. Ağaçtan maşa aptaldan paşa olmaz.

Rengârenk hayallerimiz vardı ama kapkara hayatlarımız ağır bastı.

Tespih gibi oldu acılarım çektikçe başa dönüyorum.

Garibim namıma Kerem diyorlar, hastayım derdime verem diyorlar. Aslımı eller almış haram diyorlar Maraşlı Şeyhoğlu satılmışım ben.

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Etrafım çok kalabalık ama hepsi merhabalık.

Yolların uzaklığı fark etmezdi seven yürek için. Bahaneler üretiyorsa gel vazgeç. Değmez üzülmeye yalan bir sevda için.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Bazen susmak gerekiyor acı dolu hayatı anlamak için.

Dökmeye niyetim yok içimi zaten zor sığdırdım!

Parlatıcıyla aydınlanmaz gelecek fön çekince düzelmez hayat ve fondötenle kapanmaz yaralar.

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Yolcu denmez her gidene herkes o yolun taraftarı olmayabilir. Hiçbir sürgün gittiği yolu sevmez mesela.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.