Efkarlı Mesajlar

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.