Anlamlı Whatsapp Mesajları

Hadi simit satanı anladım kestane satanı da. Peki ya dost satan o da mı ekmek parası?

Tek kişilik miydi bu şehir sen gidince bomboş kaldı.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel yaşamak olsan da gel ölüm olsan da gel.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde gözümden de gönlümden de düşen düşene.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Aslında Türkçem çok iyidir. Ama bazen anlamıyorum seni. Git ne demek?

Hiç kimse senin kadar fikrime huzur değil.

Yalnızlığım hayatımın tek sırdaşı.

Her konuşmak isteyişinde ona bakıp susmaktır aşk.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum son durak seninkisi müsait bir yerdi.

Ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar ne de şeytan bir günahı seni beklediğim kadar.

Kalbime söyleyemedim gittiğini seni halen benimle biliyor.

Alıp başımı gidesim var da aklımdakileri valize sığdıramıyorum.

Ve bazen de seninle konuşmak iyi geldi diyebileceğin birisi olmalı.

Ey yalnızlık nikâh mı kıydın bana. Helalimmişsin gibi her gece giriyorsun koynuma.

Sana iki kelimelik sonunu bilmediğim bir hikâye anlatayım mı? Evet. Seni seviyorum.

Sen bakma benim bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma ben çok gülerim. Ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu anlayamaz.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Gözlerinin Kahvesinden koy ömrüme kırk yılın hatırına Sende kalayım.

Bin günahın olsa da bana bir gün ahım yok sana.

…sɹǝʇ nq ʞǝʇ ɹıq ؛ɐp ɐpunloʎ ʎǝsɹǝɥ ıʞuɐS.

Yüreğine giden bir bilet kes cam kenarı değil can kenarı olsun.

Her şeyi boş verdim boş verdiklerimin arasına hoş geldin.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde gönlüm gönlüne emanet.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek bir muma ateş olmak mı yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor sonra ağlıyor akşamları küsüyor geceleri çok seviyorum.

Paslı bir yalnızlıktı avuçlarımda ardımda bir yürek yükü rüzgâr. Ne zaman sevmeye koyulsam doğrulup çoğaldı ayrılıklar.

Kafanı yastığa her koyduğunda aklına geliyorsa ya kimsede görmediğin mutluluğu tattırmış ya da çok derin yaralar bırakmıştır.

Neyim olursan ol da hayal kırıklığım olma. Orası çok kalabalık tanıyamam seni.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın bense hep arkandan ağladım.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Hâlet-i ruhaniyemdir kelâm ettiğim lisan! Ya onadır ya Onunla Olana ya Aşkadır ya da Aşkla yanana!

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir gelmesen de.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey değmeyenlere yüreğimin değmiş olmasıdır.

Susmak kabullenmek değil cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa uzun yorgunlukları vardır.

Lafın bile gelişi var sen hala neredesin?

Artık gelecek planlarımı hayattan gizli yapıyorum. Sanki hayat işini gücünü bırakıp planlarımı bozmak için her şeyi yapıyor.