Kırgınlık Mesajları

Dal kırıldığı yerden, insan de kırıldığı kalpten koparmış.

Kızgınlık çok gürültülüdür, oysa kırgınlık ne kadar sessiz.

Ve bazen kırılıyor insan saç uçlarına kadar.

Bazen kırılsam da susuyorum, Kırmaktan korktuğum için… Mevla kalbi kırık eylesin de Kalp kıran eylemesin.

Belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu!

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı diye? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır!

Üşüyorduk, canımızı yakan insanlara bir daha sarıldık.

Oysa ne çok şey var sana diyemediğim, suskunluğumda.

Güvensiz kalplerimizi karakteri bozuk insanlara borçluyuz.

Hadi elindeki bardağı yere at. Sonra özür dile. Onu kırmak istemediğini ve onunla tekrar su içmek istediğini söyle. Komik değil mi?

Sessizliğin duyulur bomboş odamda, dokunsalar ağlarım.

Dokunma bana öyle çok kırıldım ki her kelimem bir yerini kesebilir.

Ben kimseyi kırmadan yaşamaya, herkesin gönlünü hoş etmeye çalışırken hep kırıldım.

Bilirsin; kimsenin hakkı kalmaz kimsede. Ne bir milim ileri ne bir milim geri, tam beni kırdığın yerden kırarlar seni.

Kendime tüm yalanlarım tükendi! Yeni yalanım ol, tut elimden kandır beni.

Ne kadar iyileşirse iyileşsin bir kere kırılınca bir daha ki sefere sakınıyor insan kendisini.

Ey can! Kimseyi kırma, sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz. Mevlâna

Artık kopardığın papatyalara sorarsın ‘Hani sevecekti! ‘diye.

Eğilmedik, bükülmedik ama çok kırıldık.

Halimi hatırımı sorma iyiyim buralarda. Biraz hatırım kaldı gitmelere, biraz da halim yok artık seni sevmelere.

O da o kadar doğru bir seçim değilmiş demek ki. Boş ver be dostum.

Kıskanılmaktan rahatsız olan birini hiç sevmeyin. Ne demek kıskanılmaktan rahatsız oluyor, sevilmekten de rahatsız olur o. Değer bilmez mal.

Ücretsiz olmasına rağmen sevmesini beceremeyen insanlar var ne yazık ki.

Ben sadece sevmeyi biliyorum, unutmayı öğrenemedim.

Kırıldım bir kere sana, kolay olmayacak benim için biliyorum ama baktığın ayna gibi kırdın beni bir daha aynı olmayacak gibi.

Ağladıktan sonra gider aynaya bakarsın, aslında olanlara değil de haline üzülürsün.

Hıçkıra hıçkıra ağlattın ya beni ölsem de unutmam seni.

Bir zamanlar yüzümdeki tebessümün sebebiydin oysa şimdi gözyaşlarımın.

Çiçekler rüzgârın şiddeti ile kızlar erkeklerin ihaneti ile sorarlar.

Bir süre sonra anladım ki; vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız. Nazım Hikmet

Az önce oturma odasından mutfağa geçtim. Dönerken salona da bir göz attım. Eğlenceden öleceğim, çılgınlık diz boyu.

Şimdi sen hangi yüzyıldasın sevgili? Ya erkenden gelip ölüyorum yine ya da geç kalıp yetişemiyorum sana.

Ben zamansız girdim hayatına, sense zamanla çıktın hayatımdan. Aramızdaki fark buydu sadece.

Kızgınlığım geçer de kırgınlığıma çare bulamadım.

Birini gerçekten sevdin mi; Yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıdır.

Ve her şey bir gün biter. İnsan en başta bunu kabullenirse daha sonrasından güçlü olabiliyor.

Kırılmış bir kalp; yanmış kül olmuş evin, cepte kalan anahtarlarına benzer.

Öfke, kızgınlık gelip geçiyor da kırgınlık hiçbir yere sığmıyor.

Kırdıysa sessiz kal. Sessizliğinden kırıldığını anlamıyorsa onsuz kal.

Sadece gelecekteki mutluluğumuzun hayalini kurarken gerçekten mutlu oluruz.

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım. Can Yücel

Yeniden sevmeni istiyorum anladın mı yokmuşum gibi yeniden istemeni!

Bir hayal uğruna bin hayal kırıklığına uğradım. En sonunda öğrendi kalbim, kırıldığı halde atabilmeyi.

Benimle konuştun, benimle gülümsedin. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

İnsanlara güvenmek mi bir daha? Şeytanın cennete girme ihtimali kadar az ve morgdan bir ceset alıp kalp masajı yapmak kadar saçma.

Yazıyorum, çünkü içimde susturamadığım bir ses var içimde.

Sadece ben değil, hayallerim de sana kırgın.

Eğer gerçekten önemseniyorsan, bir şekilde seninle ilgilenmenin bir yolunu bulur. Bahanelerle falan uğraşmaz.

Birçok kişinin hayaliyken, senin gerçeğin olabilirdim.